شعور شاعری ات را کسی نمی فهمد

سلام قبل از هرچیز  می خوام از همه ی دوستان عزیزم که به من سر می زنند تشکر کنم.

 بویژه دوستان خوبم در بم برو بچه های صمیمی انجمن شعر جوان بم

 که همه جوره به من محبت دارند.

این غزل تقدیم به همه ی دوستانم به یاد روز تولدش در کنار بچه ها ی انجمن شعر نمباد

 دانشگاه پیام نور کرمان    اردیبهشت همیشه ماندنی ٨۵    اردوی کوهپایه

 

                  

                  شعور شاعری ات را کسی نمی فهمد

                 و بغض روسری ات را کسی نمی فهمد

                 میان غربت کرمان از عشق می گویی

                 و لهجه دری ات را کسی نمی فهمد

                 به گیسوان بلند و به تیغ ِ ابرو نیست

                  تو رمز دلبری ات را کسی نمی فهمد

                  تورا به وسوسه ی سیب و گندم و...افسوس!

                  غرور دختری ات را کسی نمی فهمد

                  میان غربت کرمان تو مثل دریایی

                  که لحن بندری ات را کسی نمی فهمد

                  چقدر لهجه ی باران و برف زیبا بود

                  شعور شاعری ات را کسی نمی فهمد

             

               

               




کلمات کلیدی :فاطمه هویدا، شعور شاعر، غزل
نوشته شده توسط فاطمه هویدا - کرمان در یکشنبه ۱۳ دی ۱۳۸۸

.:: نظرات () ::.